ELIZJUM

Leave a comment

25 August 2009 @ 07:02 pm

fajrant

czasami trzeba przerwy

panie majster

bo kwiaty tylko maskują istotę smrodu

za nami łąka rozwieszona na lince

między teraz a nigdy więcej

i chyba nawet wiem jak będę miał na imię

za trzy kieliszki wódki

po prostu nie dam rady wiecznie stać

na baczność

rozumie pan? wszyscy ciągniemy ku ziemi

złamaną zapałką trudno zatkać
dziurę w ścianie
czy wykopać rów

można jedynie podłubać w zębie

i odejść
spluwając za siebie trzykrotnie

wygranym losem

Tags: wiersze

1 comment | Leave a comment

25 July 2009 @ 06:37 pm

Nietak cz.6

( Nietak cz.6 )

Mała Nieszawka, lipiec 2009

Leave a comment

25 July 2009 @ 06:35 pm

Nietak cz.5

( Nietak cz.5 )

Leave a comment

25 July 2009 @ 06:33 pm

Nietak cz.4

( Nietak cz.4 )

Leave a comment

25 July 2009 @ 06:27 pm

Nietak cz.3

( Nietak cz.3 )

Leave a comment

25 July 2009 @ 06:25 pm

Nietak cz.2

( Nietak cz.2 )

Leave a comment

25 July 2009 @ 06:21 pm

Nietak cz.1

Zaczęłam pod wpływem Ozpeteka, skończyłam uzależniona od Nohavicy.

Dedykuję Aurorze.

Za korektę dziękuję Vianne.

( Nietak cz.1 )

Kompleks Raskolnikowa cz. III, 3

Leave a comment

13 July 2009 @ 01:45 pm

( Kompleks Raskolnikowa )

Kompleks Raskolnikowa cz.III,2

Leave a comment

05 June 2009 @ 10:39 am

spaliny - dyptyk

Zasugerowano mi, żebym podzieliła "spaliny" na kilka wierszy traktowanych jako cykl. Zrobiłam tak z ciekawości i sama nie wiem, co o tym myśleć. Bardziej interesująca jest wersja pierwotna, czy może ta nowa...? Byłabym bardzo wdzięczna za podpowiedzi!

bezurch
(spaliny I)

nagle odkrywa że słowa są obce

rozumie je ale nie poznaje brzmienia

jakby ktoś połączył dźwięki na chybił-trafił

a potem odciął dopływ prądu bo

panie majster!

fajrant

(w głębi duszy nadal tęskni za mozaikami

ze ścian i podłóg

hamamu

chciałby je rozdrapać do krwi

usłyszeć zawodzenie muezina a może nawet

śpiew zapomnianych komórek

własnego ciała)

budzi się wdeptuje peta w chodnik

i przygląda się autobusom

palce w kieszeni zahaczają o drobne na bilet

którego nie kupi

bo i tak przecież zawsze wraca do domu

na cudzych kolanach

kurewski świat stoi wtedy w korku i trąbi

a on zachowuje ostatnie pozory ruchu

czuje się wtedy lepiej

przez chwilę

jak bóg krawężnika lawiruje między pęknięciami

zalepia dziury pantokratorskim oddechem

śmierdzącym wódką

i pozwala sobie na kilka naprawdę

fundamentalnych zaprzeczeń

knajpa
(spaliny II)

nazywa ją różnie mebluje ożywia zaludnia
ale ciągle wymyka mu się z rąk właściwa
linia przewodnia
więc
puzzle dryfują w kierunku klozetu
bez nadziei na jakąkolwiek spójność obrazu

niestety nawet pantokratorski oddech
nie posiada mocy wskrzeszania
jeszcze żyjących

wie o tym dobrze dlatego w połowie drogi
wyciąga z kieszeni świeżą paczkę fajek
cholerny nałóg
mówi
i niemal od razu dostaje rozgrzeszenie
full serwis od ręki bez żadnych zagwozdek
mikroskopijnym drukiem

moze następnym razem skręce w lewo nigdy
nie skręcam w lewo
wzrusza ramionami i zaciąga się dymem
a nad chodnikiem snują się jeszcze ostatnie
nabrzmiałe ołowiem fatamorgany

Tags: wiersze

Leave a comment

04 June 2009 @ 03:27 pm

spaliny

nagle odkrywa że słowa są obce

rozumie je ale nie poznaje brzmienia

jakby ktoś połączył dźwięki na chybił-trafił

a potem odciął dopływ prądu bo

panie majster!

fajrant

wdeptuje peta w chodnik i przygląda się autobusom

palce w kieszeni zahaczają o drobne na bilet

którego nie kupi

bo i tak przecież zawsze wraca do domu

na cudzych kolanach

kurewski świat stoi wtedy w korku i trąbi

a on zachowuje ostatnie pozory ruchu

czuje się wtedy lepiej

przez chwilę

jak bóg krawężnika lawiruje między pęknięciami

zalepia dziury pantokratorskim oddechem

śmierdzącym wódką i pozwala sobie na kilka

naprawdę fundamentalnych zaprzeczeń

w głębi duszy nadal tęskni za mozaikami

ze ścian i podłóg hamamu

chciałby je rozdrapać do krwi

usłyszeć zawodzenie muezina a może

a może nawet śpiew zapomnianych

komórek własnego ciała

innym razem bardzo wyraźnie widzi wnętrze

knajpy

nazywa ją różnie mebluje ożywia zaludnia

ale ciągle wymyka mu się z rąk właściwa

linia przewodnia

więc

puzzle dryfują w kierunku klozetu

bez nadziei na jakąkolwiek spójność obrazu

niestety nawet pantokratorski oddech

nie posiada mocy wskrzeszania

jeszcze żyjących

wie o tym dobrze dlatego w połowie drogi

wyciąga z kieszeni świeżą paczkę fajek

cholerny nałóg

mówi

i niemal od razu dostaje rozgrzeszenie

full serwis od ręki bez żadnych zagwozdek

mikroskopijnym drukiem

może następnym razem skręcę w lewo nigdy

nie skręcam w lewo

wzrusza ramionami i zaciąga się dymem

a nad chodnikiem snują się jeszcze ostatnie

nabrzmiałe ołowiem fatamorgany

Tags: wiersze

2 comments | Leave a comment

23 April 2009 @ 04:50 pm

ćpun

zawsze nigdy raz czy dwa wielokrotnie wdycha

między ścianą a lustrem zapach poćwiartowanych

konceptów

prochu siarki a może nawet

międzygwiezdnego pyłu o ile to nie kurz —

tak po prostu szary że można nim oblepić

każdą komórkę doby

a i tak wystarczy na wieki wieków amen

byle oddech może zdmuchnąć szczelinę w drzwiach

i wtedy znowu jest jasno a powietrze smakuje

powietrzem

zamiast skakać do gardła jak nieoswojony kwietyzm

lub oprawiona w ramki ekranu

tęsknota za grzechem

chce:

na chwilę zapaść się w sobie i nie wychodzić

aplikowane dożylnie emocje uznać za własny

kręgosłup

i na Boga! uwierzyć w prawdę przeszczepu

bo inaczej zniknie bez śladu

a jednak stanie się znów:

czarna plansza słowa zafiksowane ostatnie litery

przed początkiem końca i zamiast wspak —

naturalny do obrzydzenia obrót rzeczy powszednich

nawet belka w oku nóż na gardle złamany paznokieć

nic nie przekona ćpuna że lepiej jest tylko

naprawdę

słowa i tak prędzej czy później uderzą w burtę

latającego holendra

Tags: wiersze

Leave a comment

18 February 2009 @ 11:32 am

( Kompleks Raskolnikowa )

Kompleks Raskolnikowa cz.III,1

Leave a comment

17 February 2009 @ 05:26 pm

Część trzecia
Koktajl Mołotowa

( Kompleks Raskolnikowa )

Kompleks Raskolnikowa, cz.II,5

Leave a comment

17 February 2009 @ 12:51 pm

( Kompleks Raskolnikowa )

Kompleks Raskolnikowa, cz.II,4

3 comments | Leave a comment

23 January 2009 @ 11:06 pm

( Kompleks Raskolnikowa )

Leave a comment

30 December 2008 @ 08:34 pm

Zaćma

( Zaćma )

Kompleks Raskolnikowa cz.II,3

Leave a comment

01 October 2008 @ 11:47 am

Odys

( Odys )

Tags: opowiadania własne

Leave a comment

01 October 2008 @ 11:00 am

zimna suka

zimna suka na sygnale przecina miasto
pod prąd

potrąca staruszki wygina tory tramwaje
spycha z ustalonych (załącznik nr pięć)
linii transsyberyjskich

miesza poprzecznie prążkowane pewniki
ciała

z kieliszkiem w dłoni

staje za plecami kieruje ruchem wstrzymuje
przepuszcza unosi powyżej ud mgliste
spojrzenia przechodniów

maluje usta dobranym kolorem słowa
albo milczy i czeka (obcasy papieros
lusterko) na odpowiednią chwilę

wie

prędzej czy później zgaśnie światło
pęknie lód skóry –

na (mojej) twarzy uśmiech
kobiety z obrazu
cień

Tags: wiersze

Leave a comment

22 September 2008 @ 02:25 am

między-między

wypełza z bieli pociętej drobnymi

żyłkami zero-jedynek

wokół słowa

(łuszczą się jak farba na portrecie

doriana graya)

parzy bezmyślnie żeby zapomnieć

o kryształkach soli na własnej skórze

o braku kropek

zdania pączkują i giną zanim dotkną

brzegu istoty rzeczy

niepotrzebnie

wystarczyłoby odwrócić głowę

na horyzoncie wzgórza krainy nigdzie

eolia albo żagiel łódeczki z kory drzewa

wiadomości złych i jeszcze gorszych

czekamy na odpływ lub przypływ

(nieważne)

grzęznąc w przybrzeżnym piasku

z wykałaczkami w dłoniach

my

kasztanowi pod łupiną kartki

wioślarze słów

Tags: wiersze

Leave a comment

16 September 2008 @ 01:07 am

( Kompleks Raskolnikowa )

Kompleks Raskolnikowa, cz.II,2

Leave a comment

03 September 2008 @ 02:14 am

Kompleks Raskolnikowa, cz.II,1

Leave a comment

03 September 2008 @ 01:53 am

( Kompleks Raskolnikowa )

Kompleks Raskolnikowa, cz.I,4

Leave a comment

24 August 2008 @ 07:33 pm

piątek

błahomiasta II

a w piątek tuwim siedzi na ramieniu
i wykłada uszy słowami do rymu

biegam po mieście cokolwiek zawiana
wrześniem
pryskają spod stóp koty zielone
i bardzo nie-bieskie biesy

ulica szepcze jak kochanek z obrazu
do porcelanowej pasterki
i jest mi tak sielsko-diabelsko
ze szczyptą glukozy
że wieszam na czubkach latarni
uśmiechy

rozbłysną wieczorem po winie
gdy wreszcie wyjdę z piwnicy
pijana jazzem i dymem
a potem rzucę się wpław przez ulicę

na wschód od edenu

tam w Niebie dalej gra na pianinie
księżyc z tektury
po ścianach wspinają się cienie
wygasłych wierszy
i patrzy na gości zza lady
barmanka ubrana w słowiki

za to nad miastem zawisło klasycznie
niebo z piernika

odgryzam kawałek i znikam w przydrożnej
chmurze podobnej do kantyleny

utkanej ze słów

Tags: wiersze

1 comment | Leave a comment

21 August 2008 @ 08:49 pm

Kompleks Raskolnikowa, cz.I,3

3 comments | Leave a comment

21 August 2008 @ 08:47 pm

Kompleks Raskolnikowa, cz.I,2

Leave a comment

21 August 2008 @ 08:32 pm

Kompleks Raskolnikowa, cz.I,1

Leave a comment

21 August 2008 @ 08:29 pm

Leave a comment

20 August 2008 @ 03:46 pm

Jak w dym

( Jak w dym )

Tags: 2008, fanfiki potterowskie

Leave a comment

20 August 2008 @ 03:28 pm

Kociara

( Kociara )

Czastuszka o precedensie cz.2

Leave a comment

04 August 2008 @ 10:56 pm

na południu

pójść na bal (czasy franza josefa)
może być cieszyn
albo wiedeń
rękawiczki karnecik pasek z kutego srebra
i hoczki w kształcie aniołów lub skrzydeł motyla

zatańczyć na weselu (niekoniecznie własnym)
w istebnej
zaduch ciał tak blisko czyjeś ramię kroki mylone
bo wódka zbyt szybko idzie do głowy
potem jeszcze dzwonki przy saniach —
ochrypły głos niesie przez rzekę zapowiedź
rychłych poprawin

a jo ci powiadam nie pij okowitu
bo ci nózki pójdą haw i tam, tu i tu...

w krakowie zajrzeć do michalika
na kawę z wkładką
i podglądać wyspiańskiego zza grzbietu
starego pianina które jak kot pręży się
pod palcami pianisty

ugniatać minuty jak wosk bez obaw
mieszać czasy i tryby a na koniec
wplątać we włosy czarnej madonny
dym

pasą się pasą barany na rynku
między sukiennicami

pasą się pasą wiersze

Tags: wiersze

1 comment | Leave a comment

22 July 2008 @ 11:15 am

w szpitalu

biały pas korytarzy opina biodra
a kroki zagłusza niepewność —
zapada się w nią z każdym kolejnym
mrugnięciem żarówki

mówi chociaż nie wie o czym
niedługo dostanie piętnaście punktów
w skali której nie rozumie a dodatkowo
haft krzyżykowy pod dolną wargą
i zastrzyk

oczy lekarza są czarne
na wskroś przeszywają
uskoki czaszki

z lawy wyłania się pies —

tym razem też nie uratuje pompei
przed latawcami popiołu
wie o tym

wędruje wspina się po zębach
aż do kopuły bizantyjskiej katedry
tam przystaje zdziwiona że księżyc
zwisa głową w dół jak postać
z karty tarota

nagle ktoś chwyta ją
i przywiązuje do ziemi
żelaznym łańcuchem

wraca

bierze do rąk wiosło i pozwala galerze
sunąć w kierunku górzystej ajai
po brzuchach fal

noc z 19 na 20 lipca 2008

Tags: wiersze

2 comments | Leave a comment

21 July 2008 @ 03:56 pm

wypadek

całkiem dosłownie zbiera zęby z podłogi
śliskiej od mydlin —
czyjeś dłonie okrywają jej uda kawałkiem tynku
a może mgłą malowaną w gwiazdy i księżyce

jarzeniówki patrzą jej w oczy

zerwała się nić łącząca kawałki w całość
więc noga palec twarz a nie ciało
tak dobrze znajome posłuszne drgnieniom powiek
niewidocznego lalkarza

pełne muzyki

teraz tylko rytm bęben tłukący się w piersi
pałeczki rąk przyciśniętych do skroni i kleks
jak klucz basowy na poskręcanej reumatyzmem
pięciolinii ręcznika

nie patrzy w lustro bo wie że zobaczy
cień czarownicy na swoich wargach

uspokaja oddech i kropla po kropli wysysa ciszę
słoną od norwidowskich przemilczeń

albo od krwi

noc z 19 na 20 lipca 2008

Tags: wiersze

Leave a comment

30 June 2008 @ 05:16 pm

( Czastuszka o precedensie II )

Tags: 2008, fanfiki potterowskie

Leave a comment

30 June 2008 @ 05:12 pm

Czastuszka o precedensie cz.1

( Czastuszka o precedensie I )

Tags: 2008, fanfiki potterowskie

Leave a comment

30 May 2008 @ 06:56 pm

Non vitae cz.2

( Non vitae II )

Leave a comment

30 May 2008 @ 06:54 pm

Non vitae cz.1

( Non vitae I )